Zaterdag 14 januari 2012

Vannacht is Gerrit een groot gedeelte bij Jacinta gebleven, zodat hij haar goed in de gaten kon houden en hierdoor hoefte ze ook niet weer de slaapmedicatie te krijgen en zou ze dus sneller bij kunnen komen. De verpleging heeft 's nachts de beademing er af gedaan en een tijd later mocht ook de vervelende slang uit haar slokdarm gehaald worden. Wel heeft ze nu zuurstof gekregen.
Vandaag overdag was ze af en toe iets bij, maar ze is niet goed bijgeweest. Verder had ze erg veel last van slijm dat ze ophoestte. En daardoor moest ze dus ook veel hoesten, wat best zwaar voor haar is. Ook heeft ze vanmiddag overgegeven, daar had ze ook behoorlijke pijn bij.
In de loop van de avond begon ze steeds wilder te worden. Ze wilde de slang van de sondevoeding uit haar neus trekken, die vond ze namelijk erg vervelend. Die agressiviteit is een gevolg van de zware hersenschudding en komt dus vaker voor. Het positieve hieraan is dat we merkten dat ze steeds meer kracht zette en op een gegeven moment zelfs zo sterk was dat het veel moeite kostte haar tegen de houden.
De verpleegster heeft toen de slang van de sondevoeding eruit gehaald en ook nog enkele andere slangetjes weggehaald. Verder zijn de overige slangen die ze nu nog heeft ingepakt met een verband, zodat ze er niet aan kan komen. Hier werd ze een stuk rustiger van.
We zijn toen met z'n allen nog even bij haar geweest, ze was nu erg rustig en helder als ze bij kennis was. Ze wist goed dat ze in het ziekenhuis was en dat ze een ongeluk had gehad. Verder reageerde ze heel duidelijk op ons en kon ze ons herkennen. Ze heeft zelfs een paar woorden gesproken, ze kon haar eigen naam volledig zeggen. Ze probeerde zelfs haar moeder nog een kusje te geven.
Omdat Jacinta nu steeds iets meer bijkomt is het heel belangrijk dat ze veel rust heeft. Dit betekent ook dat voorlopig alleen wij, als ouders en zussen, bij haar mogen komen.