Vandaag was Jacinta gelukkig weer net zo goed bij als gisteren, ze wilde heel graag telkens met ons praten. We merkten dat ze vandaag wat meer begon na te denken en te vragen. Zoals elke dag vroegen we haar welke dag het is, waar ze is en waarom ze in het ziekenhuis is. Dit kon ze goed vertellen. Ook vertelden we haar deze keer wat meer over het ongeluk en wat dat betekent, dat ze dus voorlopig bezig is met herstellen. Ze begon vervolgens zelf over Uganda en dacht in eerste instantie dat het herstel dus allemaal nog voor haar vertrek naar Uganda zou gebeuren.
We hebben haar uitgelegd dat ze nog niet kan gaan, maar misschien later wel. Ze snapte zelf ook wel dat ze eerst nog wat meer beter moet worden, want nu zou ze er zelf ook niets aan hebben. Ze heeft Roos nog even via Skype gesproken en ook hier begon ze uit zichzelf te vertellen dat ze nog niet naar Uganda kon, want ze zo had ze er niets aan. Ze was er eerst wel even van geschrokken en vond het moeilijk.
Vanmorgen hebben de zusters geprobeerd haar te douchen, maar bij het overeind komen werd ze erg duizelig. De komende dagen willen ze het een beetje gaan opbouwen, door haar steeds iets meer omhoog en uit het bed te laten komen.
Vanavond heeft Jacinta haar eerste echte maaltijd gegeten. Deze bestond uit een stuk kalkoenfilet, aardappelpuree en doperwtjes. Dit alles heeft ze zelf gegeten met een vork en ging erg goed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten