Vrijdag 20 januari 2012

Vanmiddag om 3 uur kwamen wij in het ziekenhuis. We waren helemaal verbaasd wat we zagen. Jacinta lag namelijk met een grote grijns in bed te praten met de revalidatiearts. Ze was erg goed bij en keek ook erg helder. Ze wist goed waar ze was en waarom ze daar was. Ze praatte veel en stelde ook veel vragen.
We stelden voor om een filmpje te maken voor Rosalie, dit vond ze gelijk een goed idee. Ze begon vervolgens in haar ogen te wrijven, want ja ze moest er natuurlijk wel goed uit zien op de film. Ook deed ze d'r haar even netjes. Ze wordt dus alweer een echte ijdeltuit;)!
Net voor het filmen dacht ze dat ze niet wat zelf kon bedenken om te zeggen, dus zeiden we dat ze moest zeggen: he roos, zit je nog steeds in Nieuw-Zeeland, groetjes Jacinta. Maar zodra de camera aanging begon ze te ratelen en verzon zo zelf een heel verhaal om te vertellen.
Hierna is Jacinta aardig snel verhuisd naar een andere kamer (wel dezelfde afdeling). Ze lag namelijk op een kamer voor vier personen, nu ligt ze op een eenpersoonskamer. Dit is voor haar veel rustiger en rust heeft ze op dit moment veel nodig.

Later in de middag hebben we een gesprek gehad met dezelfde revalidatiearts. Hij gaf aan dat hij een hele vooruitgang zag met afgelopen dinsdag (toen hij ook was geweest). Wel gaf hij aan dat ze nog een lange weg heeft te gaan. Hij stelde voor om Jacinta na de ziekenhuisopname te laten opnemen in een revalidatiecentrum. Hier kan ze namelijk optimaal geholpen worden. Zo merkte hij op dat vooral aan de coördinatie van de rechterkant van haar lichaam (dus ook rechterhand en rechterarm) gewerkt moet worden. Verder zullen ze hier onder andere werken aan haar geheugen en oriëntatiebesef.

Ook 's avonds was ze weer erg goed bij. Ze heeft weer gewoon gegeten (dus geen sondevoeding) en zelf met de lepel eten geschept en in haar mond gestopt. Verder heeft ze vanavond zelf een paar kaartjes gelezen, maar dit was nog erg vermoeiend voor d'r.
Vanavond hebben we Rosalie ook nog gebeld, hier praatte ze weer honderduit!